piątek, 6 lutego 2015

Mg balans ciąg dalszy

Zdrowotne własności chlorku magnezu.
Poniższa ocena znaczenia magnezu dla zdrowia autorstwa emerytowanego biochemika i żywieniowca Waltera Lasta nie jest ani trochę przesadzona. Jest ona prawdziwa w dwójnasób z uwagi na to, że zawartość magnezu w naszym pożywieniu znacznie spadła wskutek stosowania nieorganicznych nawozów dających nadmiar wapnia, oraz dlatego, że medycyna przesadza w podkreślaniu naszych potrzeb, jeśli chodzi o wapń i faszeruje nas nim kosztem magnezu.Mimo iż wapń i magnez działają w organizmie razem, ich wpływ na nasz metabolizm jest odwrotny. Wynika to głównie z mechanizmu działania gruczołów przytarczycy, które starają się utrzymać we krwi połączony produkt wapnia i magnezu na stałym i zrównoważonym poziomie w stosunku do fosforu. Kiedy poziom magnezu spada, wówczas w celu przywrócenia równowagi wzrasta poziom wapnia. Skąd bierze się ta dodatkowa ilość wapnia? Oczywiście, z kości i zębów! Ten problem pogłębia się, kiedy gruczoły przytarczycy są chronicznie nadmiernie pobudzane, zazwyczaj przy niedoczynności tarczycy. To bardzo pospolita sytuacja przy obecności kandydozy (zakażenia drożdżakowego), plomb z amalgamatu rtęci i wypełnień kanałów zębowych – wszystkie te czynniki zdają się hamować działanie tarczycy i nadmiernie pobudzać gruczoły przytarczycy. Jak organizm reaguje na nadmiar wapnia we krwi? Odkłada go w tkankach, głównie tam gdzie występuje chroniczny stan zapalny, co prowadzi na przykład do zwapnienia stawów takiego jak w artretyzmie, do zwapnienia jajników i innych gruczołów, a w konsekwencji do zmniejszenia produkcji hormonów. Zwapnienie nerek prowadzi do konieczności wykonywania dializy, zaś zwapnienie tkanki piersiowej, szczególnie przewodów mlecznych, często bywa leczone przy pomocy niepotrzebnej mastektomii oraz innych inwazyjnych zabiegów.



Magnez dla zdrowych kości i zębów.
Władze medyczne utrzymują, że powszechnemu występowaniu osteoporozy i próchnicy zębów w zachodnich krajach można zapobiec poprzez spożywanie dużych ilości wapnia. Okazuje się jednak, czego dowodzą opublikowane badania, że prawdziwy jest proces odwrotny. W populacjach Azji i Afryki, gdzie spożywa się niewiele wapnia, około 300 miligramów dziennie, osteoporoza występuje bardzo rzadko. W Afryce u kobiet z grupy plemion Bantu, które spożywają dziennie od 200 do 350 mg wapnia, występuje najmniejsza liczba przypadków osteoporozy. W krajach zachodnich przy dużym spożyciu produktów mlecznych średnie spożycie wapnia dochodzi do 1000 mg. Im wyższe spożycie wapnia, szczególnie pod postacią produktów mlecznych (z wyjątkiem masła), tym częstsze występowanie osteoporozy. Poziomy magnezu i fosforu są utrzymywane w oscylującej równowadze przez hormony wytwarzane przez gruczoły przytarczycy. Jeśli rośnie poziom wapnia, maleje poziom magnezu i vice versa. Przy niewielkim przyswajaniu magnezu, wapń z kości przechodzi do tkanek, podczas gdy wysokie przyswajanie magnezu powoduje przejście wapnia z tkanek do kości. 

Wysokie przyswajanie fosforu, bez przyswajania wapnia lub magnezu, powoduje wypłukiwanie wapnia z kości i wydalanie go z organizmu razem z moczem. Wysokie przyswajanie fosforu razem z przyswajaniem wapnia i magnezu prowadzi do mineralizacji kości.Uzyskiwany poprzez odparowywanie wody morskiej chlorek magnezu jest bardzo cennym związkiem chemicznym, który wspomaga zdrowie, zwiększa witalność, zwalcza skutki procesu starzenia, a także leczy liczne choroby i infekcje. Dr Lewis B. Burnett, chirurg ortopeda, praktykował w dwóch okręgach USA, w których występowały bardzo różne poziomy soli mineralnych w wodzie i w glebie. W okręgu Dallas w Teksasie, przy dużym stężeniu wapnia i niskim magnezu w wodzie, osteoporoza i pęknięcia biodra były bardzo częste, podczas gdy w okręgu Hereford w Teksasie, przy wysokim poziomie magnezu i niskim wapnia, przypadków takich prawie w ogóle nie było. W okręgu Dallas zawartość magnezu w kościach wynosiła 0,5 procent, natomiast w Hereford 1,76 procent. W innym układzie porównań zawartość magnezu w kościach osób cierpiących na osteoporozę wynosiła 0,62 procent, natomiast u zdrowych - 1,26 procent. Tak samo jest w przypadku zębów. Badania przeprowadzone w Nowej Zelandii wykazały, że odporne na próchnicę zęby miały średnio dwa razy więcej magnezu niż zęby podatne na nią. Podaje się, że średnie stężenie fosforanu magnezu w kościach wynosi około 1, w zębach 1,5, w kłach słonia 2, a w zębach zwierząt mięsożernych, które miażdżą kości – aż 5 procent. W kontekście wytrzymałości kości i zębów wapń należy traktować jak kredę, a magnez jak superklej. Magnezowy superklej wiąże i przekształca kredę w doskonałe kości i zęby. Pewna pacjentka oznajmiła Walterowi Lastowi: „W piątek po południu zadzwoniła moja lekarka w sprawie badania gęstości moich kości i chciała dowiedzieć się, co robiłam przez ostatnie dwa lata. Zapytałam, do czego jej to potrzebne. Powiedziała, że po porównaniu badań z roku 2005 i 2006 z badaniem z roku 2008 okazało się, że ich stan poprawił się. Nie mogła w to uwierzyć i oświadczyła, że normalnie ktoś, kto ma osteoporozę, już z niej nie wychodzi". Lekarka przyznała w ten sposób, że wie, iż sposób leczenia przy pomocy wysokich uzupełniających dawek wapnia nie pomaga, a mimo to zastosowała go. Pacjentka sama zmieniła kurację, obniżając dawki wapnia i zwiększając dawki magnezu (w połączeniu z borem).



Źródło: Barbara Bourke,Walter Last „Zdrowotne właściwości chlorku magnezu” Nexus nr 63 (1/2009)



  

czwartek, 18 grudnia 2014

Magnez odmładzający minerał

Magnez na odmłodzenie.

Wapń i magnez mają odwrotny wpływ na organizm ludzki. Generalna zasada mówi, że im bardziej miękka jest konstrukcja naszego ciała, tym więcej potrzebujemy wapnia i im bardziej jest ono sztywne i nieelastyczne, tym więcej magnezu, a mniej wapnia. 


Magnez jest zdolny do odwrócenia związanego z wiekiem zwyrodnieniowego zwapnienia struktur naszego organizmu i w ten sposób może przyczynić się do jego odmłodzenia. Walter Last przypisuje magnezowi nazwę „odmładzającego minerału". Młode kobiety, dzieci i, co najistotniejsze, niemowlęta mają bardzo miękką konstrukcję ciała i gładką skórę przy niskim poziomie wapnia i wysokim magnezie w swoich organach i tkankach miękkich. Generalnie potrzebują oni dużych dawek wapnia. Taka jest biochemia młodości. 
                            
                                   Sól magnezową Mg balans znajdziesz tutaj

Wraz z wiekiem stajemy się coraz sztywniejsi. Najwyraźniej objawia się to u starszych mężczyzn i kobiet po menopauzie. Arterie twardnieją aż do stadium arteriosklerozy, układ kostny ulega zwapnieniu, co przy fuzji kręgów kręgosłupa i stawów powoduje sztywność, nerki i pozostałe organy ulegają coraz większemu zwapnieniu i stwardnieniu, tworzą się kamienie, wapnienie powoduje w oczach zaćmę, nawet skóra twardnieje, staje się sztywna i pomarszczona. W ten sposób wapń znalazł się w tej samej lidze co tlen i wolne rodniki, a magnez działa wspólnie z wodorem i przeciwutleniaczami utrzymując elastyczność ciała. Podczas gdy zwiększenie spożycia magnezu jest korzystne dla większości ludzi, osoby z niskim ciśnieniem krwi bardziej potrzebują wapnia. Normalne ciśnienie krwi wynosi 120/80 i im jest niższe, tym większe powinno być dzienne spożycie wapnia. Chociaż osoby z wysokim ciśnieniem krwi mogą odnosić korzyści ze spożywania dwukrotnie większej ilości magnezu niż wapnia, a osoby z niskim ciśnieniem krwi mogą spożywać dwa razy więcej wapnia niż magnezu, to jednak wszyscy oni powinni spożywać oba minerały w stosunkowo dużych ilościach. Osoby z niskim ciśnieniem krwi i inklinacjami do stanów zapalnych powinny również ograniczyć spożycie fosforu. 
  Pewien ginekolog donosi, że jednym z pierwszych organów ulegających zwapnieniu są jajniki, co prowadzi do przedmiesiączkowych napięć. Kiedy zaordynował swoim pacjentkom duże dawki magnezu, ich napięcia przedmiesiączkowe zniknęły i ich samopoczucie, i wygląd znacznie się poprawiły. Większość z nich donosi, że zeszczuplały, zyskały na energii, czuły się mniej przygnębione, zaś seks sprawiał im znacznie większą przyjemność niż przedtem. Dla mężczyzn magnez jest równie korzystny w przypadku problemów z przerostem gruczołu krokowego. Objawy ustępują zazwyczaj po pewnym okresie przyjmowania chlorku magnezu.




Źródło: Barbara Bourke,Walter Last „Zdrowotne właściwości chlorku magnezu” Nexus nr 63 (1/2009)

poniedziałek, 15 grudnia 2014

Kapsaicyna (Habro-LIN), czyli jak wspomóc odchudzanie, a przy okazji leczyć swój organizm


Poznaj 7 zalet kapsaicyny

Rozgryzasz paprykę chili lub habanero i czujesz piekący żar na języku to właśnie moment, w którym uwalnia się kapsaicyna.
Substancja, która oddziałuje bezpośrednio na receptory bólu. One przekazują do mózgu sygnały, odbierane jako wrażenie gorąca i ból. A jednak ostry smak ukrywa dobroczynne właściwości.


1.Odchudza
W 1846 r. kapsaicynę wyodrębnił i zbadał amerykański chemik L. T. Thresh.
Tak rozpoczęła się jej kariera. Początkowo stosowano ją w Ameryce w kuracjach odchudzających. Kapsaicyna stymuluje metabolizm organizmu, przyśpieszając spalanie tkanki tłuszczowej. Ponadto, jak później udowodniono, kapsaicyna zwiększa wytwarzanie ciepła przez stymulowanie produkcji adrenaliny i dopaminy. Pobudza przez to metabolizm tłuszczów i zapobiega odkładaniu tkanek tłuszczowych – potwierdzają to francuskie badania. Ich wyniki pokrywają się z danymi uzyskanymi na Uniwersytecie Medycznym Maryland. Okazało się, że mężczyźni i kobiety stosujący suplementy diety zawierające związki kapsaicyny tracą więcej tkanki tłuszczowej niż ludzie stosujący inne środki wspomagające odchudzanie. Habro-lin – preparat zawierający kapsaicynę pomaga zmniejszyć tkankę tłuszczową.

2. Łagodzi ból
Kapsaicyna oddziałuje na receptory bólowe, które występują w dużych ilościach w błonach komórek nerwowych obwodowego układu nerwowego. Tą właściwość wykorzystano przy tworzeniu plastrów i maści, których zadaniem jest łagodzenie przewlekłych bólów mięśniowych i reumatoidalnych.

3. Działa przeciwbakteryjnie
Mieszkańcy Ameryki Środkowej używają ekstraktu z papryczki do dezynfekcji ran po ukąszeniach, ugryzieniach i oparzeniach. Może być to słuszne podejście, ponieważ badania jednoznacznie wskazują, że kapsaicyna hamuje rozwój różnych gatunków bakterii, jak np. Salmonella typhimurium czy Pseudomonas aeruginosa oraz innych drobnoustrojów jak grzyb Saccharomyces cerevisiae.

4. Chroni żołądek
Cierpiący na zaburzenia funkcjonowania układu pokarmowego mieszkańcy półocno-wschodnich Indii regularnie jedzą niewielkie ilości papryki chile. Badania naukowe wykazały, że regularne stosowanie małych dawek kapsaicyny w grupie zdrowych ludzi zmniejszyło ryzyko wystąpienia wrzodów żołądka. Nie wolno jednak przesadzić, bowiem istnieją dowody na to, że w dużych stężeniach kapsaicyna może żołądkowi zaszkodzić.

5. Walczy z nadciśnieniem
Naukowcy są zdania, że mechanizm, w jaki kapsaicyna obniża ciśnienie tętnicze krwi, przemawia za tym, by wprowadzić ją do składu leków stosowanych w leczeniu nadciśnienia. Alkaloid ten powoduje poszerzenie światła naczyń krwionośnych. W rezultacie spada opór obwodowy, a co za tym idzie również ciśnienie krwi.

6. Naturalny antyoksydant
Papryka habanero dzięki kapsaicynie ma zdolności redukowania stresu oksydacyjnego. To właśnie stawia ją w elitarnym gronie naturalnych przeciwutleniaczy. Regularne przyjmowanie kapsaicyny może opóźnić rozwój arteriosklerozy, czyli miażdżycy. Dzięki temu zmniejsza również ryzyko wystąpienia choroby wieńcowej serca oraz zawału mięśnia sercowego.

7. Walczy z nowotworami
Naukowcy potwierdzili też, że kapsaicyna hamuje rozwój nowotworów: płuc, okrężnicy, prostaty, glejaka oraz czerniaka. Alkaloid wywołuje proces apoptozy (czyli śmierci) komórek nowotworowych, a także niszczy ich centra energetyczne – mitochondria.
Ten suplement diety powstał jako odpowiedź na potrzeby ludzi. Wiele osób poszukiwało w internecie papryki habanero, by samemu przygotować sobie kapsaicynę. Nasza firma sprowadza tę paprykę do kraju od 9 lat. Zaczęliśmy współpracować z lekarzami, ludźmi przygotowującymi własne ekstrakty z papryki habanero. Z tych rozmów narodził się w 2012 roku suplement diety Habro-lin składający się z kapsaicyny pochodzącej z wyciągu z papryki habanero, najostrzejszej papryki skali Scoville'a(16 mln SHU) i oleju lnianego nie rafinowanego, tłoczonego na zimno.
To wybór nie przypadkowy. Po pierwsze, kapsaicyna rozpuszcza się w tłuszczach. Po drugie, olej lniany ma dobroczynne działanie dla naszego organizmu. Jest bogatym źródłem kwasów tłuszczowych omega-3, które mają fundamentalne znaczenie dla funkcjonowania organizmu. Stanowią między innymi budulec dla tkanki mózgowej i syntezy hormonów. Olej lniany jest potrzebny do oczyszczania organizmu z toksyn, ma pożądane działanie w chorobach żołądkowych, jelitowych i wrzodowych a zawarte w nim kwasy  omega-3 przekształcają składniki pokarmowe w energię, biorą udział w transporcie tlenu i produkcji hemoglobiny, co zwiększa wytrzymałość i wydolność organizmu, a także wspomaga proces trawienia.
Taki dobór składników w Habro-lin powoduje, że wspierają się wzajemnie i wzmacniają swoje działanie.

Źródło: „O Czym Lekarze Ci Nie Powiedzą” / Wrzesień-Październik 2014